Początek historii kamienicy Olejna 10 sięga 1608 roku, kiedy to decyzją Rady Miejskiej, Sebastianowi Kaykowi została sprzedana działka w pobliżu Furty Olejnej z przeznaczeniem pod zabudowę drewniano-murowaną.

Powstała tam, przytulona do XIII-wiecznych murów obronnych Starego Miasta, niewielka kamienica.

Jej wartość wówczas była szacowana na 2000zł, co stanowiło 1/4 ceny kamienic przy rynku.

Na przestrzeni stuleci wielokrotnie zmieniała właścicieli a jej forma ulegała niewielkim modyfikacjom.

W 1719 miał miejsce katastrofalny pożar Starego Miasta. Niestety brak danych na temat ewentualnych zniszczeń naszej kamienicy.

Typowa kamienica średniozamożnego mieszczaństwa była własnością między innymi rodziny Krasińskich, którzy okazjonalnie przyjeżdżali do Lublina na obrady Trybunału Koronnego.

Pod koniec XVIII wieku rozebrano ruiny furty olejnej, zlokalizowanej między posesjami Olejna 10 a Olejna 8.

W połowie XIX wieku, nowy właściciel Rabczyński, buduje nowy jednownętrzowy, piętrowy aneks kamienicy, dostawiony po zewnętrznej stronie muru obronnego.

Łączyło się to z wytrasowaniem i zurbanizowaniem ulicy Nowej (obecnie Lubartowskiej), wzdłuż której powstały wówczas zajazdy i szynki.

Z opisu z 1842 roku niedwuznacznie wynika, że dół nowej części kamienicy połączony został ze starymi piwnicami.

W 1922 roku kamienicę przy Olejnej 10 kupują Jankiel i Gilda Borensteinowie. W 1932 piwnicę zaadaptowano na potrzeby przetwórni chemicznej – Barwoten.

W 1947 Moniek Rubinstein zabezpiecza prawa do spadku po swoim wuju Borensteinie.

W czasie II wojny światowej obiekt nie ucierpiał, natomiast awarie wodno-kanalizacyjne spowodowały w roku 1947 naruszenie statyczności fundamentów. W 1948 r. dokonano remontów, także w ramach odnowy Starówki
lubelskiej. W 1954 r. kamienica poddana została kosmetyce zewnętrznej a w 1960 r. przekazano ją w zarząd państwowy. W 1968 r. wymieniono ściany działowe, podłogi, piece oraz stolarkę okienną i drzwiową. W 1991 r. kamienica wraca do prawowitych właścicieli.

Ciekawostki:

  • Kamienica posiada trzy poziomy piwnic.
  • Na pierwszym piętrze, w jednym z pokoi, znajdują się rzeźbione belki stropowe datowane na 1670 r.
  • Kamienna rzeźba lwa została wmurowana w przyporę przed połową XIX w.
  • Ulica Olejna nazywana była "różaną" od olejków i pachnideł tu produkowanych.
na olejnej na olejnej